۸

فراخوان به تجمع اعتراضی پناهجویان ایالت بایرن آلمان در تاریخ 13 فوریه

andishehnovin.blogspot.com – در اولین ساعات بامدادی بیست و نهم ژانویه، در هایم پناهجویی ورتسبورگ در ایالت بایرن آلمان، یکی از پناهجویان با ملحفه خود را از پنجره اتاق حلق آویز کرد و به تلاش اش برای یافتن امکانی برای زیستن به مثابه یک انسان در جامعه بشری پایان داد. اما محمد رهسپار، اولین و تنها دردمندی نیست که ظلم حاکم بر سرزمین محل اقامتش و رنج مهاجرت پر خطرش با ستم ناشی از سیستم حاکم بر سرزمینی که به آن پناه آورده است پیوند می خورد و به عنوان پناهجو در برزخی قرار می گیرد که مجموعه ای از بلاتکلیفی و سردرگمی، نگرانی و ترس از بازگشت به وطن، محدودیت های بهداشت، غذا، درمان، … و محرومیت های غیر انسانی، اهانت و تحقیر، ... ستمی مضاعف را بر وی که درد دوری از خانه و خانواده، افسردگی و تنهایی و خاطرات دردناک گذشته و … بخشی از زیست روزانه اش شده است، تحمیل می کند تا جایی که جانش را به لبش می رساند … . اما چه باید کرد؟ مسلما پاسخ، فرو خوردن خشم و تحمل ستم روزمره و مداوم نیست، از طرفی مظلوم نمایی برای جلب توجه و عنایت دیگران، در جهت کسب کمک های مقطعی "بشردوستانه" نیز در شرایط موجود تغییری ایجاد نمی کند. در برابر ستم - فارغ از زمان و مکان اعمال آن - باید ایستاد و مبارزه کرد. باید با سر دادن فریاد اعتراض، ستم پنهان شده در ژست حقوق بشری اتوریته ریاکار را تا حد ممکن عریان کرد و در جهت تغییر تلاش کرد. پناهجویی که با ترک دیار خود و مهاجرت به سرزمین متعهد به "حقوق بشر"، به جایگاهی که مد نظرش بوده دست نیافته است، باید برای ایجاد امکان زندگی در جایگاه انسانی، خود قدم بردارد................. ادامه...
تصویری از humanwatch
ارسال شده توسط humanwatch ، داغ شده حدود ۷ سال قبل در بخش جامعه

دیدگاه ها