۲۶

در محکمه‌ی اسلاميست‌های سبز

news.gooya.com – در پی اين پرسش که: "آقای نوری‌علا به دنبال چيست؟"، از خود می‌پرسم که من به‌راستی به دنبال چيستم که برخی از اشخاص را اين‌گونه برآشفته می‌کند؟ و آيا به‌راستی اگر توانستم به اين پرسش پاسخ در خوری دهم آن‌گاه خيال اين برآشفتگان راحت خواهد شد و يا، نه، اين پرسش فقط بهانه‌ای است در راستای طرح پرونده‌ای عليه جست‌وجوی من برای آن‌چه که پرسش‌گر خود به‌روشنی می‌داند که چيست؟ مقاله‌ای که هفته‌ی پيش با همين عنوان پرسش‌گرانه منتشر شده، اگرچه با يک پرسش آغاز می‌کند اما پی‌يافتن پاسخی برای آن نمی‌رود و فقط می‌کوشد از طريق ادعانامه‌ی دادستانی پريشان‌گوی و درهم‌نويس، که فقط به درد دادگاه‌های اسلاميستی می‌خورد، حکم ممنوع‌القلمی مرا از دادگاه بگيرد... ادامه...
تصویری از ariya7
ارسال شده توسط ariya7 ، داغ شده حدود ۹ سال قبل در بخش سیاست

دیدگاه ها

تصویری از alex.lark

alex.lark حدود ۹ سال پيش گفت:

۲
کتاب «سکولاريسم نو برای ايران» ام را باز می کنم و اين پاراگراف را از صفحهء ۲۹ آن می خوانم: «به سی سالهء گذشته کشورمان که بنگريم در می يابيم که چگونه "اسلاميست ها" با فريبکاری آگاهانه و عامدانه (مثلاً، رجوع کنيد به سخنان خمينی در پاريس) توانستند يک حکومت غيرمذهبی اما استبدادی را، به مدد شعارهای غربی آزاديخواهی و جمهوری طلبی و حاکميت ملی، سرنگون کرده و حکومتی را جايگزين آن کنند که رفته رفته پوستهء دروغين به وام گرفته از غرب خود را کناری زده و چهرهء واقعی ضد اصول انسانمداری و دموکراسی و سکولاريسم خويش را آشکار ساخته است. بطوری که امروز می توان به راحتی ادعا کرد که حکومت مسلط بر ايران، در هر دو شکل بنيادگرا و اصلاح طلب اش، حکومت "اسلاميست" ها است و نه حکومت «دموکراتيک مسلمانان» و غير آنان. چنين رژيمی ربطی به حکومت غيرمذهبی و ملی ِ جامعه ای دارای اکثريتی مسلمان ندارد که به حقوق صاحبان اديان و مذاهب ديگر و بی اعتقادان به هرگونه دين و شريعتی احترام می گذارد و خادم همهء آحاد "ملت" است و برايش زن و مرد، مؤمن و بی اعتقاد، و با حجاب و بی حجاب تفاوتی نمی کند. "اسلاميسم" يک ايدئولوژی است؛ دارای رهبران و "کتاب های مقدس" و برنامه برای همهء اجزاء جامعه است؛ برايش بين سپهر خصوصی و عمومی تفاوتی وجود ندارد و رهبران اش مجازند که تا درون اطاق خواب های مردم نيز سرک کشيده و امر به معروف و نهی از منکر کنند. و چون اسلاميسم يک ايدئولوژی است چارهء آن هم در خواستاری حکومتی بی مکتب و مذهب، يا جدا از هرگونه مکتب و مذهب، است. حکومتی که در عرف سياسی "سکولار" خوانده می شود. بر همين اساس هم هست که می توان چنين نتيجه گرفت که سکولاريسم با مسلمانان ـ يا مسيحيان و يا بهائيان و زرتشتيان ـ سر جنگ ندارد و، در سرزمين های مسلمان نشين، اسلاميسم را همچون يک ايدئولوژی مزاحم و غيرانسانی در آماج خود قرار می دهد». +++++++++++++++++++++++++++++++++++++