۱۸

از بهار عربی به پاییز ایران

irandarjahan.net – هرکه نمی تواند ذره ای از انقلاب تونس خشنود باشد و دست کم به انقلابیون مصر ابراز علاقه نکند که کار بهتری از ستایش دسته جمعی الله دارند به «ثباتی سیاسی» چسبیده است که گرچه برای کشور اسرائیل در گذشته ساختار امنیتی شکننده ای را در منطقه ممکن کرده اما در دراز مدت چشم اندازی برای به حداقل رساندن خشونت عرضه نمی کند. مبارک بعنوان «دست نشاندۀ یهودی ها» اما کسی که از فرط هیجان این خیزش عربی را کورکورانه جشن می گیرد چشمانش را بر این واقعیت می بندد که قیام های مردمی در بیشتر موارد بد را برده اند و بدتر را آورده اند. تصویرهایی که البته غالب نیستند اما پیوسته دیده می شوند و در آنها تظاهرکنندگان کنار عکس مبارک ستاره های داوود را نقاشی کرده اند و او را بعنوان عامل یهودی ها جلوه می دهند به یادها می آورند که این خیزش به کجا می تواند منجر شود. تصادفی نیست که مخالفان در ایران، از کمونیست های معتقد به شوراهای کارگری گرفته تا لیبرال ها، پیام های همبستگی خود را به انقلابیون تونس و بویژه مصر با این هشدار مبرم همراه می کنند که مبادا اینان اشتباه های انقلاب سال ۱۹۷۹ ایران را تکرار کنند و اسلام گرایان را دست کم بگیرند. خوشحالی حکومت ایران از تظاهرات مردم در قاهره این نگرانی را تغذیه می کند. این خوشحالی تعجب آور نیست، آیت الله ها دیکتاتوری طرفدار غرب مصر را از زمان بستن پیمان صلح با اسرائیل بعنوان دشمنان قسم خوردۀ خود می بینند. ادامه...
تصویری از Idalo
ارسال شده توسط Idalo ، داغ شده حدود ۹ سال قبل در بخش سیاست

دیدگاه ها