۱۱

‮غیبت رهبری در انقلاب‌های کنونی، امتیاز یا ضعف؟‬

bbc.co.uk – موج پرقدرت جنبش ها و انقلاب هایی که از تونس آغاز و پس از اوج گیری در مصر چون سیلابی پرتوان به اردن، لیبی، بحرین، یمن، الجزایر و دیگر کشورهای استبدادی عرب زبان آفریقا و خاورمیانه سرایت کرده است، در هر کشور و جامعه متناسب با مناسبات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، موقعیت بین المللی، سطح و عمق فرهنگ عمومی، توان و صف بندی نیروها و ساختار لایه های اجتماعی، شکل و محتوایی متفاوت داشته و سرنوشتی متفاوت را تجربه می کنند اما و به رغم تمایزات گوناگون می توان برخی خصلت های عمومی مشترک را در این جنبش ها و انقلاب ها تشخیص داد. غیبت یا نبود رهبری در قالب تشکل های کلاسیک و سنتی چون احزاب، جبهه ها، اتحادیه ها، ائتلاف ها و شخصیت های کاریسماتیک مرجع و برخوردار از نفوذ همه گیر، از بارزترین وجوه مشترک جنبش ها و انقلاب های کنونی در کشورهای عرب زبان آفریقا و خاورمیانه است. روند تا کنونی این جنبش ها با انفجار تا حدی خودانگیخته اکثریت مردم علیه حاکمان مستبد، پیوند و همسویی طبقه متوسط، کارگران، زحمتکشان و لایه های فقیر و کم درآمد شهرنشین، نیاز مبرم جامعه و مردم به دموکراسی و غیبت یا نبود رهبری اپوزیسیون سنتی مشخص شده و اشکال نوین سازمان دهی متکی به شبکه های اجتماعی و اینترنتی بخش عمده ای از کارکرد تشکل های سنتی را بر عهده گرفته اند. غیبت احزاب، سازمان ها و نهادهایی که در دوران های گذشته نقش اپوزیسیون و کارکرد رهبری را ایفاء می کردند، نیروهای تحول خواه و جوان انقلاب ها و جنبش های کنونی کشورهای عرب زبان را از بار سنگین و بازدارنده سنت های فکری، سیاسی و ایدئولوژیک گذشته و از محدودیت های فکری، سازمانی و سیاسی نسل های پیشین رها می کند. این غیبت که از آن می توان به غیبت به زمان ضرورت حضور یاد کرد، می تواند به امتیازی برای جنبش های کنونی بدل شده و راه را بر ابداع تشکل های سیاسی و مدنی نو و گرایش های فکری و سیاسی تازه و متناسب با تحولات زمانه باز کند. ادامه...
تصویری از London
ارسال شده توسط London حدود ۹ سال پیش در بخش سیاست
راي هاي داد شده : London AraM apar سمک Ataa Arash 13 Idalo Palermo Sikhunak iranmelli

دیدگاه ها