۱۲

هشتم آ - مرداد ماه ، سالگرد وداع با ستاره ی پرفروغ ایران ، اکبر محمدی/با آوای ستاره

setareiran.blogspot.com – در کوچه های امید، قدم میزنم و به واژگانی نفس رویش را میدهم،که به راه توباور دارد. آن روز که چشمانِ زیبایت بسته شد،سبزی نگاهت بر لبان و نگاهم نقش بست تا هر آنچه را فریاد کنم که تو هفت سال تمام در پشت میله های جهالت و خودکامگیِ پست ترین حاکمان تاریخ این سرزمین ، فریاد میکردی! اما اکبر میبینی!میبینی که آسمان چه پر ستاره است و قلب ها چه اکبر وار می تپد! خروش نگاه توست اکبر ،تو ستاره شدی اکبرجان ، ولی یک ستاره ی تنها نیستی در پسِ تمامِ ظلم هایی که در تاریخِ ظلم ستیزی مردمانِ سرزمینمان گذشت ،آسمان پر از ستاره هاییست که در کنار تو مانده گار گشته اند و نور امید را بر فراز این مرزو بوم خسته از بیداد می افشانند. هشتمِ آ- مرداد ماه امسال، من هم همانند خواهر و مادر و برادرت به آسمان چشم خواهم دوخت تا تو را بیابم وفریاد برآورم که داغ دل های ما هنوز تازه است و روزی فرا خواهد رسید که لبخند را بر نور دیده ات ببینیم. دوستت خواهیم داشت و همیشه ی تاریخ آخرین نگاه سبزت را فریاد خواهیم کرد ستاره ادامه...
تصویری از ستاره
ارسال شده توسط ستاره حدود ۸ سال پیش در بخش
برچسبها :

دیدگاه ها

تصویری از Sikhunak

Sikhunak حدود ۸ سال پيش گفت:

۰

ستاره جان،
سپاس از تو ایراندخت نازنین که همیشه با آوای زیبایت یاد و خاطر هم میهنانت را زنده نگاه داشته و به دیگران یادآور میشوی که فراموش نکنیم آنان را.
هرگز نباید بدست فراموشی سپریم شیران در خاک خفته جنبش دانشجوئی ایران را در قیام 18تیر : اکبر محمدی و عزت ابراهیم نژاد را.
نباید از یاد ببریم بهروز جاوید تهرانی را که بیشتر از 10 سال است در سیاهچالهای رژیم پلید اسلامی در بند است.
فراموش نکنیم که هدی صابر نیز مانند اکبر محمدی و ولی الله فیض مهدوی در زندان بدست جلادان خامنه ای به شهادت رسید و ما ساکت بودیم.
فراموش نکنیم سکوت و فراموشی ما مجوز قتل دیگر آزادگان در بند است.
یادمان باشد:
من اگر ساکت باشم،
تو اگر ساکت بمانی،
جلادان رژیم هر روز ستاره ای را از آسمان وطن به زیر خواهند کشید.

تصویری از ستاره

ستاره حدود ۸ سال پيش گفت:

۰

سيخونک جان ، اول از همه سپاس بابت اينهمه مهري که نسبت به من داشتي و فکر نميکنم که بتوانم پاسخگوي اينهمه مهر تو يار ديرينه ي خود باشم دوم آنکه با نظرات تو کاملا موافق هستم .اکبر محمدي در زندان کشته شد و ما انگونه که شايسته و بايسته بود در برابر اين جنايت زبان به اعتراض نگشوديم. اما همه ي ما خوب ميدانيم که خون اکبر ، هاله ، هدي صابر و ديگر ياران ، پايمال نخواهد شد
اگر چه امروز در بين ما نيستند ولي هدف انها به روشني در ديدگان ما متجلي است.اگر بهروز جاويد تهراني بعد از سالهاي سال زندان و شکنجه بر سر عهد ديرينه اش با اکبر مانده ،ما هم بر سر عهد و پيمانمان خواهيم بود و استبداد چاره اي جز رفتن نخواهد داشت .