۱۱

نگاهی به تاريکسرای ايمان

parsdailynews.com – ايمان: پندارهای برآمده از نادانی است که به جای دانستن در آگاهبود ِ پيروان جايگزين می شوند. آنان، که به پندارهايی سُست ايمان آورده-اند، نمی توانند آفرينش ِ هستی را در تنگنای نگرش خود بيابند.پيروان، نيروی خرد و توان انديشه را، در انسان ناچيز می انگارند. از اين روی آنان به پنداری ساده و فريبنده ايمان می آورند تا از کوتاهی-ی خرد ِ خود شرمسار نباشند. پيروان با پوشيدن ِ جامه-ی زهد و تقوا، پسماندگی-ی خود را، واژگون نمايان می سازند. عقيده-های گوناگون، از گمان آوری و کورانديشی، در تاريکسرای ايمان، بازتاب می يابند.يروان که، از ناآگاهی، عقيده-ای را پذيرا شده-اند، تاب ِ برخورد با آگاهی را ندارد. آنها ارزش-های فرهنگی را هم، در تاريکسرای ايمان، با کژانديشی ارزيابی می کنند. به زبانی ديگر، پيروان، تا زمانی که در بندهای ايمان گرفتارند، نمی توانند ورای تنگنای عقيده-ی خود بنگرند. عقيده-ی آنها بسان ِ سنگواره-ای است که شيره-ی دانايی در ساختار ِ آن آميخته نمی شود.شک ورزی بندهای ايمان را سُست می کند و خواب ِ سنگين ِ پيروان را آشفته می سازد. در دورنمای نگرش ِ شک ورزان، آنان که از ايمان گسسته و جويای-ی بينايی شده-اند، ستارگان ِ شناخت نمايان می شوند. در اين هنگام، عقيده-ی آنها از سُستی و ناهنجاری فرو می ريزد و انديشه-ی آنها، اندک اندک، مرزهای ايمان را می شکافد.پيروان ِ هر عقيده يا هر ايدئولوژی، تنها پس از رهايی از ايمان، می توانند آزادانه.. ادامه...
تصویری از ariya7
ارسال شده توسط ariya7 ، داغ شده حدود ۷ سال قبل در بخش ادیان

دیدگاه ها