۱۱

باسلام و صلوات، کوتاه آمدن، و تسلیم شدن هرگز به آزادی نخواهیم رسید

fozoolemahaleh.com – تاریخ، ملت ایران را مظلوم خطاب کرده است. مظلوم بودن، یک نوع تسلیم پذیری است. تسلیم هم نشانه شکست و از دست دادن حق و حقوق فردی و اجتماعی می باشد. ما ملت شکست خورده، و یا به گفته دیگر، مظلوم تاریخیم. هر قوم و فرقه ای برما تازید، خانه، زندگی، شهر و دیار ما را تصاحب شد، و ما چندان ایستادگی نکردیم. به عبارت دیگر، کوتاه آمدیم، و همه چیز خود را به دشمن دادیم.تفاوت ما با بره ها، در حرف زدن ما است در حالی که بره بع بع می کند. به هرحال، ما هم سزای چاقوی تیز چوپانیم که به زندگی بی خاصیت ما خاتمه دهد. از یورش اسکندر، تازیان بیابان گرد، و یورش چنگیز و تیمور، تا ترکان آسیای غربی، همه و همه مملکت ما را تاراج کردند. خود شدند شاه، و ما را زورکی به وزیری و دبیری پذیرفتند. پس از یورش تازیان، عرب هایی که با شتر از راه می رسیدند، باغات و مزارع دهقانان و کشاورزان را تصاحب می کردند، و مالک و صاحب املاک را اگر از چنگ آنان جان به در می بردند و زنده می ماندند، به نوکری، کلفتی، کنیزی، و بردگی می پذیرفتند.اگر ملت ایران در همه این یورش و تهاجم ها معتقد بود و می گفت؛ «مرگ یک بار، شیون یک بار»، هرگز بیگانه را به کلبه و سرای خود راه نمی داد. و از سروری و خانمی خود پایین نمی آمد.نکته دیگر، اگر کسی عضوی از بستگان مرا کشت، من یا میمیرم، و یا چند اعضاء خانواده او را از پای در می آورم. این ها سندهای ایستادگی، و شکوه و جلال و سرفرازی یک ملت است. نه این که مظلوم باشی و توی سری بخوری و امید شفقت و مهربانی از متجاوز و قاتل دآشته باشی. لبخند بزنیم پشت بام رویم، و الله اکبر بگوییم!. این شد حرف، این شد مبارزه، این شد راهی که می توان دشمن متجاوز را از خانه و کاشانه بیرون کرد؟. افسوس، هزاران افسوس، زهی نادانی و نپختگی ما. ملتی که ادعاهای این چنین و آن چنانی داریم!. ادامه...
تصویری از Baker
ارسال شده توسط Baker ، داغ شده حدود ۸ سال قبل در بخش جامعه

دیدگاه ها