۱۳

گزارشگران بدون مرز: هیچ کس نباید قربانی "ناپدید" کردن اجباری شود

chrr.biz – گزارش‌گران بدون مرز تائید می‌کند که ایران و چین از ناپدید کردن اجباری بعنوان ابزاری در خدمت سانسور آزادی بیان استفاده می‌کنند. سرکوب شورش‌های لیبی و سوریه منجر به بازداشت‌های غیر قضایی بسیاری از حرفه‌کاران رسانه‌ها شد. در مکزیک تعداد زیادی از موارد ناپدید کردن هنوز روشن نشده است. شرایط غیر انسانی زندانیان در اریتره، کشوری که گویی جامعه جهانی فراموشش کرده است، نیز باید همچون نمونه‌ای از ناپدید کردن طرح شود. در پاکستان خطرناک‌ترین کشور برای حرفه‌کاران رسانه‌ها ناپدید کردن امری رایج است. به مناسبت ٣٠ اگوست (٨ شهریور) روز جهانی ناپدید کردن اجباری گزارش گران بدون مرز اعلام می‌کند. که کشورهای زیادی هنوز قوانین جهانی را در این باره نقض می‌کنند. میثاق جهانی در حمایت از همه افراد علیه ناپدید کردن اجباری از سوی مجمع عمومی سازمان ملل در سال ٢٠٠٦ به تصویب رسیده است. گزارش‌گران بدون مرز خواهان اجرای این میثاق از سوی همه‌ی کشورهاست. تا امروز تنها ٩٠ کشور در جهان آنرا امضا و ٢٩ کشور انرا تصویب کرده‌اند. مبارزه علیه ناپدید کردن اجباری مبارزه‌ای است ضد کشورهای خودکامه و خودسر. "ناپدید" کردن اشکال مختلفی را در بر می‌گیرد. بازداشت مخفیانه در زندان و یا خانه‌های امن، محروم کردن خانواده‌ها از اطلاعات در باره محل بازداشت و سرنوشت زندانی، آدم ربایی که گاه منجر به کشتن می‌شود. "ناپدید" کردن افراطی‌ترین ستمی است که فعالان حقوق بشر،مخالفان، روزنامه نگاران مستقل و مدافعان آزادی بیان را که همواره در خط اول مبارزه با رژیم‌های تمامیت‌خواه قرار دارند،هدف قرار می‌دهد. دیکتاتورها علاوه بر سانسور سخن آزاد و عدالت، به حاملان این صداها نیز یورش می‌برند. این اقدامات که نقض فاحش حقوق جهانی و در برخی مواقع حتا نقض حق حاکمیت دولت است، باید به روشنی محکوم شوند. بدون مبارزه جدی علیه این آسیب‌ها و رعایت موازین ابتدایی در باره حقوق متهم به هنگام دستگیری و بازداشت، هیچ گونه پیشرفتی برای آزادی‌های بنیادین ممکن نیست. باید برای دولت‌ها پیگرد آمران و عاملان این جنایات به اولویت بدل شود. ادامه...

تصویری از Khabarchin
ارسال شده توسط Khabarchin ، داغ شده حدود ۸ سال قبل در بخش
برچسبها :

دیدگاه ها