۸

برای شهامت آنانی که برای نوشتن به زندان میروند

1jahangiry.wordpress.com – امروز 16 نوامبر روز جهانی وبلاگ نویسان زندانی است. یادی میکنم از يعقوب مهرنهاد، وبلاگ نویس بلوچ که به اتهام واهی ارتباط با جند الله به دار آویخته شد. اولین خبری که از یعقوب در رسانه ها بازتاب وسیعی داشت خبر اعدام او بود که همه را شکه کرد. خیلی ها هنوز او را نمی شناختند. خود من هم همین طور. به سراغ وبلاگش رفتم و به خاطر از دست رفتن یعقوب بسیار تاسف خوردم. یعقوب را پس از اعدامش شناختم. او یک فعال فرهنگی بود و اعتقاد داشت فقر و محرومیت شدید بلوچستان و زاهدان یکی از علل اصلی بوجود آمدن گروهی به اسم جندالله است. یعقوب با همه اندیشه های روشن و آگاهانه اش، بازداشت ، شکنجه و اعدام شد. گروهی از منابع خبری حقوق بشر میگویند یعقوب زیر شکنجه به قتل رسید و اعدام او پوششی بود بر مرگش در اثر شکنجه! پس از یعقوب برادر نوجوانش نیز بازداشت و مدت ها در زندان جمهوری اسلامی شکنجه و بازجویی شد. یکی دیگر از وبلاگ نویسانی که او را نیز پس از مرگش شناختم امید رضا میر صیافی بود. خبر محکومیت امیدرضا را شخصن در سایت منتشر کردم و خوشحال بودم که حکم او فقط دو سال است و به زودی آزاد می شود. نمیدانم چند وقت گذشت که خبر کشته شدنش در اوین منتشر شد. و باز هم فقط تاسف ماند و دریغ! اما امروز شمار وبلاگ نویسان زندانی از دست همه خارج شده! حسین رونقی، بهروز جاوید تهرانی، سیامک قادری، سخی ریگی، احمد زید ابادی، آرش هنرور شجاعی، حشمت الله طبرزدی، سعید جلالی‌فر، ابوالفضل عابدینی نصر، سیامک مهر و و و این لیست البته پایانی ندارد. جمهوری اسلامی به شدت به سرکوب وبلاگ نویسان می پردازد. فیلترینگ، حذف و سانسور شدیدی که در این بخش اعمال می شود بدون هیچ گونه روند عقلانی و منطقی صورت میگیرد. تمام سرویس های وبلاگ نویسی ایرانی، به دستور جمهوری اسلامی، وبلاگ سیاسی را پس از فیلتر شدن به کلی حذف میکنند. سرویس های وبلاگ نویسی غیر ایرانی ، همانند وردپرس نیز به صورت کلی فیلتر است. زندانیان سیاسی حکم اعدام نگرفته اند اما چنان در شرایط جسمی بدی به سر میبرند که جانشان در معرض خطر است. هدی صابر و محسن دکمه چی هم همانند امیدرضا میر صیافی به علت عدم رسیدگی پزشکی در زندان جان خود را از دست دادند. حسین رونقی شدیدن بیمار است و دچار عفونت شدید کلیه شده است. منصور اسانلو، این بزرگ مرد مبارز که بسیار به او ارادت دارم دچار بیماری شدید قلبیست و از خدمات پزشکی مناسب محروم است. او چنان بیمار است که زندان برای او حکم قتلگاه را دارد. جمهوری اسلامی اما قصدی بر نجات جان زندانیان سیاسی و تامین سلامت آنان ندارد. دادستان تهران در پاسخ به معرضین به این وضعیت میگوید : «قرار نیست که همه‏ ی این‏ها با اعدام بمیرند و با اعدام کشته شوند». حرفی برای گفتن نمی ماند اما این همه سرکوب و ترس جمهوری اسلامی نشانه آن است که ما تیشه بر ریشه زده ایم. ادامه...
تصویری از humanwatch
ارسال شده توسط humanwatch ، داغ شده حدود ۸ سال قبل در بخش سیاست

دیدگاه ها